«مرغ دریایی» آنتوان چخوف به چاپ دهم رسید

نمایشنامه «مرغ دریایی» اثر آنتوان چخوف با ترجمه کامران فانی به چاپ دهم رسید.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) نمایشنامه «مرغ دریایی» درباره عشق‌های پر ملال و یک طرفه‌است که نویسنده در آن ایده‌هایش را درباره هنر، قریحه هنری و چیستی هنر به روشنی بیان کرده است.

در این اثر پوچی‌های آدم‌های به تنگ آمده از روزمرگی زندگی توصیف شده است و عشق‌های ناکام و شکست خورده، عشق‌های پرملال و کهنه دلایل مصیبت کشیدن شخصیت های آن است.

شخصیت‌های این نمایشنامه نیز مانند اغلب شخصیت‌های داستانی چخوف مردمانی سست‌ و فرومایه‌اند که برای قابل تحمل ساختن رخوت و ملال زندگی دست به هر کاری می‌زنند.

«مرغ دریایی» چخوف به تازگی با شمارگان هزار و 500 نسخه از سوی نشر قطره به چاپ دهم رسیده است.

این کتاب نخستین بار با ترجمه فانی در سال 1355 از سوی انتشارات اندیشه به چاپ رسیده بود.

دسته بندی : اخبار نمایش نامه نویسی


لذت خواندن متنی ادبی در نمایشنامه «آدمای خوب»

انتشارات افراز نمایشنامه «آدمای خوب» اثر دیوید لینزی اِبر را با ترجمه‌ یاسین محمدی چاپ و منتشر کرد.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) داستان نمایشنامه «آدمای خوب» درباره چالش‌های پیش روی زنی میانسال است که به دلیل بحران اقتصادی از کارش اخراج شده است. او سرپرست خانواده است و درحالی‌که از فرزند عقب مانده ذهنی خود نگهداری می‌کند، در جستجوی کار است. اما در همین فضای سیاه، ادبیات و جملات به‌کار گرفته شده، منجر به ایجاد موقعیت‌های کمیک می‌شود تا مخاطب را همچنان جذب خود کند.

دیوید لینزی اِبر نمایشنامه‌نویس، فیلمنامه نویس، ترانه‌سرا و نویسنده اشعار اپراست که پیش‌تر برای نمایشنامه «لانه خرگوش» جایزه پولیتزر سال 2007 را به دست آورده است. نمایشنامه «آدمای خوب» تازه‌ترین اثر این نویسنده است که سال 2011 برای نخستین بار در کلوب تئاتر منهتن در برادوی به روی صحنه رفت و فرانسس مک دورمند برای بازی در آن برنده جایزه تونی شد. این نمایشنامه همچنین در لس‌آنجلس، سنت لوئیس، فرانکفورت و لندن اجرا شده است.

 یاسین محمدی مترجم نمایشنامه «آدمای خوب» درباره ترجمه این اثر گفت: در انتخاب اثر برای ترجمه اولین چیزی که برای من مهم است میزان جذابیت متن است به‌طوری که معتقدم یک اثر در وهله اول باید مرا به عنوان یک مترجم جذب کند تا بتواند مخاطب را هم جذب کند. خیلی اوقات پیش آمده که کتابی را برای ترجمه به دست گرفته ام ولی به دلیل عدم جذابیت، ترجمه آن را ادامه ندادم.

محمدی افزود: در مورد این کتاب هم علاوه بر علاقه‌ای که به جهان‌بینی دیوید لینزی اِبر داشتم - که به‌واسطه خواندن اثر اول این نویسنده به نام «لانه خرگوش» در من ایجاد شده بود – و گذشته از تمام جوایزی که این نویسنده دریافت کرده و حتی علاوه بر استقبال از اجرای موفق این اثر در تئاتر برادوی، کششی که در این متن وجود داشت باعث شد تا این اثر را برای ترجمه به فارسی انتخاب کنم.

وی با اشاره به جوایز و افتخارات کسب شده توسط این اثر گفت: این اثر شایسته دریافت جوایز معتبری همچون حلقه منتقدان نیویورک در سال 2011 شده و همچنین نامزد نهایی جایزه تونی و نامزد نهایی جایزه دراماسک در همان سال نیز بوده است.

این مترجم، نمایشنامه را در درجه اول متنی برای خواندن و در درجه دوم متنی برای اجرا دانست و ادامه داد: نمایشنامه‌ای که قابل خواندن نباشد، بار اصلی خود، یعنی قابلیت ادبی خود را از دست می‌دهد. در طول تاریخ هم از دوران یونان باستان تا دوران شکسپیر و تا قرن حاضر این جنبه ادبی نمایشنامه‌ها بوده که آثار بزرگانی چون شکسپیر را زنده نگه داشته است. به‌طوری‌که اگر ما قدرت زبان شکسپیر را از آثارش بگیریم، تنها یک قصه از آن‌ها برجا می‌ماند.

نگاه ذره بینی به آدم های جامعه امریکا

محمدی با اشاره به این‌که نمایشنامه از شاخه‌های ادبیات محسوب می‌شود، تأکید کرد: نمایشنامه صرفا برای اجرا نوشته نمی‌شود. اگر شما به لحاظ تاریخی به این موضوع نگاه کنید می‌بینید نمایشنامه زیرشاخه (پوئتیک) یا شعر و در نهایت ادبیات است، به‌طوری که به آن ادبیات نمایشی می‌گویند. بنابراین بسیاری از نمایشنامه‌ها هستند که جدای از قابلیت اجرایی در کشورهایی با فرهنگ‌های متفاوت، تنها به لحاظ خوانش لذت وافری در خواننده ایجاد می‌کنند.

وی با اشاره به آثار منتشر شده داخلی، در این باره گفت: بسیاری از آثار فاخر ایرانی مثل آثار  بهرام بیضایی هم زبان و ادبیات نقش اصلی را ایفا می‌کنند و جنبه اجرایی آن در درجه دوم قرار می‌گیرد. متاسفانه در بسیاری از آثار نمایشی امروز  جوانان بیش از آن‌که به خواندن فکر کنند، به اجرا فکر می‌کنند و  اکثر آثار فعلی از جنبه ادبی تهی شده‌اند.

این مترجم، نمایشنامه «آدمای خوب» را اثری دانست که با  نگاه ذره‌بینی به جامعه امروز آمریکا می‌پردازد و توضیح داد: این اثر مشکلات و آسیب‌پذیری آدم‌هایی که در طبقات مختلف جامعه آمریکا در حال زندگی هستند مورد توجه قرار می‌دهد؛ آمریکایی که در سال‌های اخیر با مشکلات مالی – اقتصادی و سیاسی، و همین‌طور جنگ در عراق و افغانستان روبه‌رو بوده، در این نمایشنامه به شیوه‌ای کاملا ظریف چشم ما  بر تأثیرات این مشکلات بر طبقه فرودست در شهرهای بزرگ آمریکا باز می شود. واقعیتی که کاملا مغایر با آن چیزی است که رسانه‌ها از آمریکا به نمایش می‌گذارند.

محمدی درباره ویژگی‌های این اثر گفت: «آدمای خوب» دارای دو ویژگی عمده است؛ یکی شخصیت‌پردازی آن است که نویسنده در اثر قبلی خود – لانه خرگوش – نشان داد که از لحاظ از این نظر بسیار چیره دست است. ویژگی دوم این اثر فضاسازی آن است که تقابل افراد باهم منجر به موقعیت‌هایی بی‌رحمانه می‌شود که کمتر در آثار ادبی شاهد هستیم. این بی‌رحمی به معنای پرداختن به خشونت نیست، بلکه به نمایش گذاشتن عین واقعیت است که خشن جلوه می‌کند.

در بخشی از این نمایشنامه می‌خوانیم: «... یه بار ماشینمو توقیف کردن. چرا ماشینمو از دست دادم؟ چون یه قسطش عقب افتاد. چرا یه قسطش عقب افتاد؟ چون مجبور بودم به جاش پول دندون پزشک بدم. چرا باید پول دندون پزشک می‌دادم؟ ... چون بیمه نبودم، یه دندون شکسته هم داشتم که شیش ماه بهش توجه نکرده بودم، تا جایی که آبسه کرد. چرا یه دندون شکسته داشتم؟ چون یه شب فِک کردم یه کم پس انداز کنم، شام نخورم! اما گشنم شد و تصمیم گرفتم یه تیکه شکلات بخورم. همش همین بود: یه تیکه شکلات لعنتی، و دوباره یه کار رو از دست دادم...»

 «آدمای خوب» اثر دیوید لینزی اِبر در 150 صفحه، شمارگان هزار و 100 نسخه و به قیمت هشت‌هزار و 800 تومان توسط انتشارات افراز، چاپ و روانه بازار کتاب شده است.

دسته بندی : اخبار نمایش نامه نویسی


چاپ آثار استادمحمد در سالگرد کوچش

چاپ تازه نمایشنامه‌های «آسید کاظم» (و دو نمایشنامه دیگر) و «کافه مک‌اَدَم» از آثار محمود استادمحمد در آستانه نخستین سال‌روز درگذشت این هنرمند منتشر شد.

به گزارش خبرنگار ادبیات و نشر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، کتاب «آسید کاظم» (و دو نمایشنامه دیگر) شامل سه نمایشنامه با عنوان‌های «آسید کاظم»، «شب بیست‌ویکم» و «سپنجِ رنج و شکنج»، همچنین یک مقدمه از محمود استادمحمد و نقدی بر نمایشنامه «آسید کاظم» به قلم ناصر ایرانی است.

زنده‌یاد محمود استادمحمد در بخش پایانی مقدمه خود بر این کتاب نوشته است:

«و نقد ناصر ایرانی:

آن سال‌ها، نمایشنامه‌نویس خوب ایران، ناصر ایرانی، در مجله «نگین» بر اجرای «آسید کاظم» یک نقد پُرزحمت و پردقت نوشت با تیتر «عیب‌هاو هنرهای آسید کاظم».

چاپ مطلب ناصر مصادف شد با همان روزی که باید متن «آسید کاظم» را به ناشر می‌سپردم. از مجله «نگین» فقط صفحه «عیب‌های آسید کاظم» را به ناشر تحویل دادم. به خاطر پرهیز از نوعی حس تبلیغات، از چاپ «هنرهای آسید کاظم» خودداری کردم. پس از چاپ کتاب، ناصر عزیز واقعا بزرگوارانه از من گلایه کرد. او حس کرده بود که من با چاپ نکردن «هنرهای آسید کاظم» غرور به خرج داده‌ام. ولی نه، بدبختانه هرگز نتوانسته‌ام غرورم را بروز دهم. نه آن روزها، نه حالا که اصلا غروری برای اهل تئاتر باقی نمانده است.

 

حالا... در این چاپ، هرچند که دلم برای آن گلایه‌های بزرگ‌منشانه تنگ شده است، ولی همه «عیب‌ها و هنرهای» ناصر ایرانی را چاپ می‌کنم، تا شاید رنجش سی‌وپنج‌ساله ناصر مهربان را برطرف کرده باشم.»

 

چاپ دوم این کتاب با 189 صفحه، شمارگان 440 نسخه و قیمت 9000 تومان در انتشارات ققنوس منتشر شده است.

آثار استادمحمد

نمایشنامه «کافه مک‌اَدَم» با یک مقدمه و در سه صحنه نوشته شده است. در بخشی از مقدمه کتاب، درباره عنوان «مک‌اَدَم»، آمده است: «مک‌اَدَم نام گیاهی گلدانی است. همان گیاهی که در ایران به نام پیچ شناخته می‌شود. بوته‌ای کم‌توقع و سخت‌جان. در هر آب و هوایی زنده می‌ماند و رشد می‌کند. مشهور است اگر قلمه‌اش را بین دو تا سنگ هم بگذاری، ریشه می‌دواند و سبز می‌شود. شاخه در شاخه می‌پیچد و با سبزینه‌اش فضایی را پرطراوت می‌کند. این گیاه را نخستین‌بار مهاجری به نام مک‌ادم از اروپا به کانادا آورده است. در کانادا نشانه‌ای است از مهاجر و مهاجرت».

در شش صفحه پایانی کتاب نیز تصاویری از اجرای این نمایش با حضور محمود استادمحمد منتشر شده است.

چاپ دوم «کافه مک‌اَدَم» با 96 صفحه، شمارگان 440 نسخه و قیمت 6000 تومان در انتشارات یادشده منتشر شده است.

به گزارش ایسنا، محمود استادمحمد، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر ایران، سوم مردادماه سال 92 و پس از یک دوره بیماری بر اثر ابتلا به سرطان کبد درگذشت. او خالق نمایشنامه‌های زیادی از جمله «آ سیدکاظم»، «شب بیست‌ویکم»، «سرای رنج و شکنج» و «دیوان تئاترال» است.


دسته بندی : اخبار نمایش نامه نویسی


«هلن» وارد کتابفروشی‌ها شد

نمایشنامه «هلن» اثر ارویپید با ترجمه سیامک کاظمی درآبادی توسط انتشارات افراز منتشر و راهی بازار نشر شد.

به گزارش خبرنگار مهر، تراژدی هلن در سال 412 پیش از میلاد مسیح(ع) نوشته شده است و به جنبه‌های رمانیتکش انتقادات زیادی وارد شده است. داستان این نمایشنامه درباره ربوده شدن هلن، توسط پاریس شاهزاده تروایی است که موجب جنگ میان دولت‌های اسپارت و تروا شد. هومر نویسنده مشهور یونانی معتقد است هلن توسط پاریس ربوده و به تروا برده شد اما اوریپید در این نمایشنامه، می‌گوید که هرا شبحی به شکل هلن ساخت و پاریس اشتباها این شبح را با خود به تروا برد.

اوریپید نویسنده این اثر، یکی از 3 تراژدی‌نویس بزرگ قرن پنجم پیش از میلاد است که در سال 484 پیش از میلاد در آبخوست سالامیس متولد شد. این نمایشنامه‌نویس یونانی حدود 95 نمایشنامه نوشت که از این تعداد، تنها 18 یا 19 نمایشنامه باقی مانده است.

یکی از ویژگی‌های اوریپید، کفرگویی‌اش نسبت به خدایان یونانی بود که در نمایشنامه‌هایش نوشته می‌شد و از زبان بازیگران بیان می‌شد. اوریپید نیز مانند سقراط دیگر اندیشمند یونانی، محکوم شد اما فرجام سقراط، اعدام با جام شوکران و سرانجام اوریپید تبعید بود.

ترجمه نمایشنامه «هلن» توسط سیامک کاظمی درآبادی به عنوان نود و سومین عنوان مجموعه «نمایشنامه‌های برتر جهان» به چاپ رسیده است.

اسامی شخصیت‌های این نمایشنامه عبارت‌اند از: هلن همسر منلائوس، توسر ارتشتاری یونانی، دسته کر (همسرایان) زنان گرفتار یونانی، منلائوس شهریار اسپارت، دریان تئوکلیمنوس، نخستین پیک، دومین پیک، تئونو خواهر تئوکلیمنوس، تئوکلیمنوس پادشاه مصر، بنده تئوکلیمنوس، دیوسکورها دو پور ِ زئوس، نگهبانان، همراهان و ...

قسمتی از این نمایشنامه را می‌خوانیم:

تئوکلیمنوس: چگونه؟ نیکی شایسته است که بپاید.

هلن: بگذار سازش کنیم؛ با من آشتی کن.

تئوکلیمنوس: از ستیزه‌ام با تو چشم می‌پوشم؛ بگذار بال گیرد و پرواز کند.

هلن: پس به پایت می‌افتم، چرا که به‌راستی دوست من هستی،

تئوکلیمنوس: چه می‌خواهی به دست آوری، که این‌گونه دستان خواهشگرت را به سویم دراز می‌کنی؟

هلن: من ناچار از به خاک سپردن شوی مرده‌ام هستم.

تئوکلیمنوس: کدامین آرامگاه را به پیکرهای گم‌گشته می‌توان بخشید؟ آیا سایه‌ای را به خاک خواهی سپرد؟

هلن: ما در هلاس آیینی داریم، برای کسی که در دریا غرق شود.

تئوکلیمنوس: آیین شما چیست؟ به راستی دودمان پلوپس در این چیزها چیره‌دست‌اند.

هلن: به خاک‌سپاری جامه‌هایی بافته شده که هیچ پیکری را در خود ندارد.

تئوکلیمنوس: آیین را انجام ده؛ هر کجا که می‌خواهی آرامگاهی برپا ساز.

هلن: دریانوردان غرق‌شده را این‌گونه بر خاک نمی‌سپاریم.

تئوکلیمنوس: پس چگونه؟ من از آیین‌های شما در هلاس هیچ نمی‌دانم.

هلن: ما لنگر بر می‌کشیم، و همه آن چیزهایی را که بایسته مرد مرده است به دریا می‌بریم...

این کتاب با 128 صفحه، شمارگان هزار و 100 نسخه و قیمت 6 هزار و 600 تومان منتشر شده است.


دسته بندی : معرفی کتاب
برچسب‌ها: نمایش نامه, اروپید

هنوز به مرحله نماد شناسی آثار رادی نرسیدیم

سومین همایش "رادی شناسی" با حضور مدیر کل هنرهای نمایشی ،تعدادی از صاحب نظران، اساتید دانشگاه و کارگردانان تئاتر در سالن مشاهیر تئاتر مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، قطب‌الدین‌صادقی نویسنده ، کارگردان و مدرس تئاتر که به عنوان یکی از سخنرانان در این همایش که عصر اول تیر ماه برگزار شد، حضور داشت با بیان اینکه برگزاری سه دوره همایش رادی شناسی نشان‌گر استمرار و پایداری یک حرکت ارزشمند در حوزه ادبیات نمایشی است، از رابطه میان متن و صحنه در آثار زنده‌یاد اکبر رادی سخن گفت.

وی گفت: از همان دیدار اولی که با اکبر رادی در زمان حیاتش داشتم نقدهایی از روی انصاف برای برخی از کارهای این نویسنده ارزشمند تئاتر کشورمان نوشتم که اغلب آنها مبتنی برای نظریات آدرنو پیرامون زیبایی شناسی هنر بود به همین خاطر در فرصت کوتاهی که با برگزاری این همایش به دست آمده تلاش می‌کنم با همین مبنای محتوایی صحبتهایی را انجام دهم.

این مدرس تئاتر افزود: اکبر رادی در کارنامه کاری خود به نگارش آثاری پرداخته که روایت‌گر دوره‌ای خاص از جامعه ایرانی بود، یک روایت نمایشی که خوبی و بدی‌های یک دوران را با واقعیتهای ملموس آن به تصویر کشیده و در یک مجال اندیشمند توانسته به صورت تحلیلی و نقدی و نه ایجابی درباره قشر متوسط مردم صحبت کند. نمود عینی این دیدگاه را می‌توان در بسیاری از نمایشنامه زنده‌یاد رادی جستجو کرد.

صادقی با بیان اینکه زندگی ایرانی همواره بر نمایشنامه‌های رادی جاری و ساری بود، بیان کرد: متاسفانه در تئاتر ما مدت زیادی است انسان ایرانی، زندگی ایرانی و هنر ایرانی به طور کلی فراموش شده است و بسیاری از هنرمندان ما دست به خلق آثاری می‌زنند که نشانی از انسان و زندگی ایرانی ندارند. اما این آثار اکبر رادی هستند که روح ایرانی بودن شخصیت‌ها و داستان‌های نمایشنامه‌هایش قدرتمند است و این یکی دیگر از مشخصه‌های فنی آثار این نویسنده در حوزه نمایشنامه‌نویسی است که می‌توان ساعت‌های زیادی درباره آن گفتگو کرد.

کارگردان نمایش‌هایی چون « آرش»، « سحوری» و «یادگار زریران» ادامه داد: نکته‌ای که در نمایشنامه‌های رادی وجود دارد و من از بودن این عنصر در نمایشنامه‌های او لذت می‌برم نگاه انتقادی او به زندگی جامعه ایرانی حتی در زندگی سنتی است. او در نمایشنامه‌هایش نشان می‌دهد که شخصیت‌های یک زندگی سنتی هم خیلی پاک و منزه نیستند و این موضوع مهمی است که نقاط قوت آثار او به حساب می‌آید. رادی بی رحمانه در آثارش همه جامعه را نقد می‌کند و تصویر واقعی افراد را نشان می‌دهد که این به خودی خود در خور ستایش است.

 

وی در بخش دیگری از صحبتهای خود با اشاره به موضوع « رابطه میان متن و صحنه در آثار اکبررادی تصریح کرد: یکی از مواردی که می‌توانیم پیرامون آن بحث کنیم این است که تئاترهایی از این دست را از زیر بار سنگین ادبیاتی بودنشان دربیاوریم چرا که در تئاتر مدرن عنصر کلام دیگر همه چیز نیست، بنابراین می‌توان از عناصر دیگر برای برقراری رابطه میان متن و صحنه در آثار نمایشی استفاده کرد.

صادقی گفت: دومین عنصری که می‌تواند نقش موثری درایجاد رابطه میان متن و صحنه در آثار استاد رادی ایفا کند ایجاد تغزل است. تغزلی که در طراحی و حتی خود متن نیز می‌تواند ارائه شود. و این همان کاری بود که بزرگانی چون لورکا وارد رئالیسم کردند. تمامی این نکته‌ای که به آن اشاره کردم زمینه‌های زیادی در آثار رادی دارند اما باید به مکانیزم اجرایی تبدیل شود که در این مجال خلاقیت کارگردان حرف اول را می‌زند.

این نویسنده با اشاره به عنصر سوم رابطه میان متن صحنه در آثار زنده یاد اکبر رادی توضیح داد: مساله سومی که می‌تواند به آثار ماندگار رادی تکانی بدهد تمرکز کارگردان برشخصیتی خاص با هدف تغییر زاویه دید است که به اعتقاد من می‌تواند اجرا را دگرگون کند. این در حالی است که موسیقایی کردن آثاری از این دست هم می‌تواند اثر را دگرگون کند و این موضوع بسیار حیرت انگیزی است که من تجربه تماشای آن را در کشور فرانسه داشته‌ام و دیدم که اضافه کردن موسیقی و موزیکال کردن یک نمایش تا چه میزان زیادی می‌تواند در راستای تئاتر کامل قرار گیرد اگرچه این را هم می‌دانم این حرکت به نوعی تغییر ژانر است اما راه برون رفت مناسبی برای ایجاد یک ارتباط مناسب میان متن و صحنه است.

وجود نمادهای نیرومند یکی دیگر از مشخصاتی بود که صادقی در این نشست به آن اشاره کرد و گفت: این نمادهای نیرومند می‌تواند به یک برداشت صحنه‌ای بسیار خوب از حیث نماد شناسی تبدیل شود که متاسفانه ما به این مرحله از نماد شناسی آثار رادی هنوز نزدیک نشدیم و فقط به روایت خطی ساده از قصه‌های رادی تکیه کردیم . ما در اجرای صحنه‌ای از آثار رادی فقط به گوش تماشاگران اعتماد کردیم به طوری که بار اجرای بیشتر آثار این نویسنده بیشتر کلامی و اغلب اجرایی ایستاست که پویایی خاصی ایجاد نمی‌کند. البته این راه‌هایی که به آن اشاره کردم می‌تواند به عنوان راههای دیالکتیک مبتنی بر استقلال متن در کارگردانی آثار رادی مورد استفاده قرار گیرد که امیدوارم در اجراهای آینده از متون رادی، این مهم صورت گیرد.

براساس این گزارش، در سومین همایش رادی شناسی بهروز محموی بختیاری با موضوع « کارکردها، موضوعات و عوامل موثر در نمایشنامه شب روی سنگفرش خیس» ، بهرام جلالی‌پور با موضوع « بررسی ساختاری و نشانه شناختی نمادها و تقابل‌های دوگانه در نمایشنامه از پشت شیشه‌ها» ، سپیده سامی با موضوع « بررسی تقابل گفتمان‌های مسلط و مقاوم در سه اثر اکبر رادی» ، فهیمه زاهدی با موضوع « بازتاب شرایط اجتماعی در آثار رادی»، سلما رفیعی با موضوع « بررسی شخصیت پدر در آثار رادی» ، محمدرضا آزاد با موضوع « بازتاب فرهنگ عیاری در نمایشنامه های اکبر رادی»، الهام باقری با موضوع « روایت شناسی نمایشنامه خانمچه و مهتابی با تکیه بر دیدگاه ژرارژنت» و مونا محمود زاده با موضوع « باختین، مونوفونی و اکبررادی» مقاله‌های خود را ارائه دادند.


دسته بندی : اخبار نمایش نامه نویسی